Arıtma tesisleri, proses atık sularının doğaya verilmeden önce arıtıldığı şartlandırıldığı mahallerdir. Farklı farklı su tiplerini bu tesislerde görebilirsiniz. Kostik içerenler, boya içerenler, zayıf asit içerenler vs vs… Sorun işte bu sularla başlıyor. Devasa yapılan arıtma tesislerinin ana strüktürleri çoğunlukla betonarme. Yani çimentodan yapılmış. Beton pH değeri ilk döküldüğünde 13,6 seviyelerinde olan bir karışımdır, yani alkali bir davranış gösterir.

Düşünün şimdi, alkali davranış gösteren bir beton havuza siz zayıf da olsa pH 4,5-5lerde asit içeren su dolduruyorsunuz. Yani betonun ırzına geçmeye başlıyorsunuz. Özellikle betonun hammaddelerinden biri olan çimentonun içerisinde üretiminden gelen serbest kireç ihtiva edildiğini düşünürsek, bu kirecin reaksiyonlarıyla başa bela alındığı bir gerçek.

Bu gibi havuzlarda yapılabilecek en mantıklı çözüm hem serbest kireci silikatlaştıracak silikatlar içeren hem de betonarmenin sırf yüzeyinde değil de, içinde de kılcal çatlaklarda su izolasyonu yapabilecek kristalize su izolasyon malzemeleri kullanmak. Tabii ki doğru olanın seçmek kaydıyla, yani gerçek kristalizasyon efektini yaratan bir malzemeyi seçerek.